“HE…….., IK BEN VERANDERD” !

 
De reden waarom ik deze leergang ben gaan volgen was een logisch gevolg van een onrustige periode en de kontakten die ik had met Anniek de Noord.

Ik stond, in mijn visie, aardig sterk in het leven. Ik wist wat ik wilde en welke koers ik niet wilde varen. Ik was 59 jaar en vond dat ik mijn leven aardig in balans had. Ik was trots op wat ik zoal had bereikt in het leven en heb een stabiele thuisbasis. Ik stond niet lang stil bij beslissingen die ik moest nemen en genoot van de momenten in mijn leven. Dat ging niet altijd over rozen. Het kende zijn ups en downs, maar globaal was ik tevreden met hoe het verliep.

Ik omschrijf mezelf als een vriendelijk, sociaal en betrokken mens. Ik sta midden in het leven en wil helpen daar waar ik kan en ben gedreven en bewogen in die dingen waarin ik echt geloof.

Ik ben een zgn leiderstype. Vaak scharen mensen zich automatisch achter mijn richting of doelstelling. Ik kan dan van uit mijn kracht inspireren, motiveren en als leider zijn.

Ik vind dit ook leuke rol om te doen. Ik ben geen volger. Deze rol wordt ook vaak geaccepteerd om hoe ik het doe en dat is aandacht voor de mens.

Toch zijn er ook tegenstrijdigheden in mijn persoonlijkheid. Het gevoel van grote eenzaamheid, het gevoel er over alleen voor moeten staan. De druk van beslissingen moeten nemen als leider is soms een grote belasting. Echter, ik stond vast in het leven, wist wat ik wilde en waarvoor ik leefde.

Toen kwam op een dag ineens, die klap! Het was een slag bij een heldere hemel!Ik had het helemaal niet voorzien…….! Ik die “alles” toch onder control had? Al mijn zekerheden, mijn geloof in mijn zelf, mijn eigen kracht was in een keer omver getrapt, zo voelde dit althans.

Het resulteerde dat ik van mijn toenmalige functie ben gehaald. Wegens disfunctioneren en het geen toegevoegde waarde kunnen inbrengen in de totale organisatie. Kernwoorden autocratisch, ouderwets, wollige taal gebruiken geen knopen doorhakken en geen daadkracht hebben, zijn een paar steekwoorden.

Toen was ik volledig van slag. Ik voelde me verbrand en op een afvalberg weggegooid. Vreselijk! Ik kan er nu om glimlachen. Het raakt me niet meer. Ik ben hierdoor een poosje behoorlijk van de “wereld” geweest. Ik had het gevoel dat de primaire zin van mijn bestaan was opgehouden te bestaan. De invulling die ik er zelf aan gaf was “nutteloos en geen enkele waarde hebben ”.

In deze wanorde en onzekerheid van het leven, was er één stem in mij die me zei, dat ik hulp moest zoeken omdat ik dit niet alleen kon. Ik dreigde te verzuipen in mn eigen verdriet en stuurloosheid.

Ik vond deze hulp bij Anniek de Noord! Ze liet mij praten en luisterde naar wat ik allemaal zei.

Ik weet nog erg goed dat ze me op een gegeven moment steeds dezelfde vraag stelde, Ze vroeg me: ‘Hoe komt het Piet, dat JIJ dit zo ver in je zelf hebt toegelaten? En een afgeleide vraag hierop: ‘Hoe komt het dat die andere persoon zo veel invloed op jou heeft?

Eerst dacht ik dat Anniek mij niet goed begreep. Het was niet ik die deze toestand had doen ontstaan, maar het was de schuld van die ander. Die had me het toch aangedaan? Dat kon ik niet helpen?

Anniek luisterde en luisterde en kwam steeds weer terug op die ene vraag. Ze vertelde mij haar ervaringen met ene Willem Sarlemijn. Ze sprak over zijn levensvisie, zijn opgedane wijsheden en wat dat met haar groei als mens had gedaan.

Ze sprak over de leergang authentiek leiderschap en over de bereikte resultaten. En ik “sukkel” dacht nog steeds dat niet ik zelf de oorzaak was, maar die ander.

Langzaam maar zeker in de tijd kreeg het verhaal van Anniek voor mij meer en meer herkenningpunten. Maar, eerlijk is eerlijk, het was (nog) niet mijn eigen verhaal!

Op een zaterdagmorgen reisde ik af naar WestBeemster. Het leercentrum van “Levare Is”.

Ik ontmoette die dag Willem Sarlemijn persoonlijk en niet alleen hem. Die dag ontmoette ik ook bezieling, drive en levensvisie. Ik werd aangeraakt door het fundament van Willem zijn bestaan, ‘liefde voor mensen’.

Ik prijs nog de dag dat ik toen besloot om naar deze bijeenkomst te gaan. Ik heb me hierna definitief in overleg en met behulp van mijn werkgever, ingeschreven voor de leergang.

Het werden leerzame en intensieve trainingsdagen, zonder dat je ”kapot” er vandaan kwam. Het gaf me heel veel energie en inzicht. Ik kwam er elke keer blij en met veel bagage ter overdenking vandaan.

Op de eerste bijeenkomst ontdekte al dat ik er degelijk toe deed. Dat ik zeker toegevoegde waarde heb. Dat mijn bestaan zich rechtvaardigt om dat ik ben die ik ben.

Ik was weer dat kleine jongentje die eindelijk zijn langgekoesterde wens voor een kiepauto van st. Nicolaas, in vervulling zag gaan. Dat gevoel van toen beleefde ik nu weer, alleen was het intenser en van een nog grotere waarde.

Wat ik geleerd heb van al die bijeenkomstenen en opdrachten?

Dat IK bepalend ben!  Dat IK toelaat en hoever.

Ik leerde, dat als ik last kreeg van een situatie, ik me zelf die vraag moest stellen, hoe komt het dat dit zoveel invloed op mij heeft?

Ik leerde dat vooroordelen hebben of het zelf invullen van een situatie geen goede oplossing is.

Ik leerde meer de waarnemer te zijn.

Ik leerde mijn grenzen over wat ik toeliet.

Ik leerde me zelf kennen vanuit de puurheid die in mij zit

Mijn metafoor, het geklonken met een lange ketting aan een grote paal in de grond, werd steeds minder belangrijk. Ik zal nog vaak dat gevecht aan moeten gaan met dit ketting. Jarenlang was dit ook mijn zekerheid. Gevangene zijn van mij zelf in beperkte vrijheid.

Ja, zeker ik heb veel in betrekkelijk korte tijd geleerd. Dat wil niet zeggen dat ik er nu ben. Dat ik nu nooit meer ‘in de fout ga’. Dat er geen ‘zwarte’ momenten meer zijn. Natuurlijk niet. Dat zijn ook de momenten die bij het leven horen. Alleen ik heb geleerd dat deze momenten, momenten van bezinning zijn. Je mag tijd nemen voor je zelf. De uitkomst van deze bezinning is, verdieping in je zelf.

Ik glimlach als ik mezelf deze zinnen zie opschrijven. Toen ik voor de eerste keer in aanraking met deze materie kwam, vond ik het nogal zweverig en een hoog gehalte hebben van “geitenwollen sokken wijsheden” En zie wat ik nu heb opgeschreven.

Het zijn voor mij geen zweverige teksten meer. NEE! Het is een doorleefd deel van mij geworden. Ik mag ontdekken wie ik werkelijk ben en welke kwaliteiten ik bezit. Wat een heerlijk conclusie mensen. Echt, ik gun het iedereen om dit tegen zich zelf te kunnen zeggen.

Wat heeft me dat nu in praktische zin opgeleverd? Ik heb me zelf, maar veel sterker, (terug)gevonden! Doordat ik geleerd heb hoe ik met situaties om mag gaan. Wat ik zelf hierin veroorzaak en hoe ik deze dichter vanuit me zelf mag oplossen. Dat dit uiteindelijk een veel groter en effectiever resultaat oplevert.

Wat het mij ook op heeft geleverd is dat ik mij zelf beter durf te geven. Wanneer ik wordt (aan)geraakt is dit een heel ander gevoel dan vroeger. Ik beleef het en laat het steeds meer toe. Ik ben minder snel uit mijn evenwicht te brengen, omdat ik het niet toe laat.

Concreet heeft het me ook privé veel opgeleverd. Ik heb een betere verhouding gekregen met mijn dochter en mijn kleinkinderen omdat ik ook mezelf liet zien zonder voorbehoud. Dat ging echt niet van de één op andere dag. Het was hard werken om het geleerde in de praktijk te brengen.

Ook hier geldt, oefening baart kunst!

En wat een cadeau kreeg ik hiervoor terug!Man geweldig Het heeft onze verhouding verdiept. Heel af en toe geef ik haar ook al een knuffel. Ik, “de beer van de meer”!

Ik durf nu vast te houden en echt dichtbij van hen te houden, zonder de barrière en afstand die ik voorheen kende.

Nu nog verder leren dat ik ook lief voor mezelf mag zijn en dat ik van mezelf mag houden. Maar dat komt goed! Echt ik ken nu voordelen al.

Een ander winstpunt;

Jarenlang had ik een erg stroeve verhouding met mijn moeder. Ik liet van alles toe wat ze zei of wat ze deed en dat gaf de nodige reactie. Ik was zeker geen lieve begripsvolle zoon voor haar. Achteraf gaf me dat weer een schuldgevoel maar ik deed er niets aan. Ze ergerde immers mij en niet anders om! Ik kon er niet mee omgaan. Ongeveer 7 jaar terug besloot ik om deze relatie voorgoed te stoppen.Ik verklaarde mijn moeder als overleden.

Ik kreeg in die jaren af en toe een kaartje van haar wat ik niet als positief beoordeelde. Ze respecteerde in mijn visie mijn boodschap niet dat ik voor haar niet meer bestond.

Met mijn nieuwe leerpunten in mijn rugtasje heb ik ook deze toegepast op mn relatie met mijn moeder toegepast.

Ik herstelde het kontakt weer en ben vooral gaan luisteren, zonder vooroordeel, naar wat mijn moeder zei. Ik deed mn best om haar verhaal te begrijpen. En lieve mensen na al die jaren begreep ik wat ze zei. Ik hoorde haar belevingswereld. Veel is niet van mijn, maar ik accepteer het raakt me niet meer zo omdat het van haar is. Ik ben het wel gaan verstaan, zonder dat het mij pijn deed of boos maakte. We hebben nu weer een goede verstandhouding We bellen elkaar regelmatig. Zeggen de dingen tegen elkaar die in een zoon – moeder relatie voorkomt. We respecteren nu elkaars standpunt, zonder dat er pijn gevoeld wordt.

Mijn communicatie is ook anders. Ik ken mijn voorkeur voor stelligheden. Ik leer en pas toe. Ik maak nog de nodige fouten dat weet ik, Maar ik weet dat mijn stelligheden niet de waarheid hoeft te zijn. Het is vaak veel genuanceerder en vanuit mij gezien.

Onlangs kreeg ik een groot compliment van mijn directe collega. Ze kent me het langst en het beste geloof ik te mogen zeggen. “Wat ben jij veranderd", zei ze nadat ze me al een tijdje had bestudeerd.(Ik voel en zie zulke dingen). “Je bent veel rustiger, veel beschouwender geworden. Er zit is veel meer toegang tot jou”.

Ik bloosde bij zo veel (h)erkenning.

Bedankt Willem en Anniek voor jullie begeleiding en de vele kado’s die jullie me hebben gegeven. Jullie bijzondere, niet schoolse aanpak en liefde voor de medemens is een hele speciale leergang die mijn leven echt heeft verbreed en inhoud gegeven.

BEDANKT uit de grond van mijn hart.

 

Leeuwarden, 7 september 2011 Piet Brouwer




Waarom kiezen voor Levare?

Ongeveer een jaartje geleden werd ik geconfronteerd met een arbeidsconflict.
Er was weer een nieuwe manager met een eigen kijk op de dingen en die vond, dacht en nam aan dat het ook zo zou moeten werken.
Deze manier van werken paste niet bij mij. Dus kreeg ik te horen dat ik niet meer bij mijn baan paste.
Dit doet wat met je, maar voor mij vooral een uitdaging naar een nieuw begin.
In het verleden had ik altijd steun aan mijn lijfspreuk:
Herinner je gisteren, droom van morgen, maar leef vandaag.
Ik merkte dat ik dit nu wel tegen mezelf zei, maar vaak niet zo voelde.
Want die nieuwe uitdaging, vinden van een andere baan, geeft ook heel veel onrust en onzekerheid.
In die tijd had ik steun nodig en die heb ik via bedrijfsmaatschappelijk werk gevonden. Anniek de Noord is haar naam en zij heeft mij geholpen als mediator bij een gesprek met mijn toenmalige baas.
Ook heeft Anniek mij verteld wat Levare haar gebracht had en mij nieuwsgierig gemaakt naar wat de Leergang Authentiek Leiderschap voor mij zou kunnen betekenen.
Zo ben ik contact met Willem gekomen en hier ben ik tot op de dag van vandaag nog steeds heel erg blij mee, wat een verrijking.
Wat houd die verrijking nu voor mij in.
Ik dacht altijd dat onzekerheid een soort eigenschap van een persoon was nu weet ik dat dit niet zo is. Die onzekerheid gaf veel innerlijke onrust.
Ik begrijp nu waar mijn onrust vandaan komt. Ik hoef niet altijd maar bezig te zijn, te rennen en te vliegen en kan en mag nu tijd nemen om rustig een kopje koffie te drinken.
Kan zaken laten waar ze horen door heel eenvoudig te denken; ‘het is zo’.
Het belangrijkste voor mij wat ik in deze leergang heb geleerd, is het vertalen van mijn denken in aanvoelen, hier komt mijn onrust vandaan.
Al met al een zeer waardevolle leergang die in een kleine, open en veilige omgeving gegeven wordt.
Alle dank voor het mogen ontmoeten van jullie allemaal.

Ellen.
______________________________________________________________________________________________________________

Hierbij mijn reactie op het volgen van de Leergang Authentiek Leiderschap.

Vaak lijkt het zo moeilijk om antwoorden te vinden in je zoektocht naar geluk. Gaandeweg leer je te denken en, nog belangrijker, te voelen welke wegen je wilt bewandelen om je antwoorden te vinden. Het mooie gebeurt, dat je merkt dat op het moment dat je de vraag stelt, het antwoord al eigenlijk aanwezig is. In de leergang krijg je hulp om dit voor jezelf te leren. Sommige zaken gaan snel en andere duren onmetelijk lang. Antwoorden zijn dan ook geen afsluiting van een vraag, het is weer een klein puzzelstuk, op weg naar balans en geluk in jezelf, in het zijn.

Ik hoorde soms van Willem dat anderen het boek in één zucht uitlazen en het zo makkelijk en helder vonden. Als ik eerlijk ben vond ik het helemaal niet zo makkelijk. Tuurlijk begrijp ik wat er staat, maar de echte bedoeling viel vaak pas later met een knal binnen. Ik heb het ook nooit in de juiste volgorde, dus van A-Z gelezen. Soms sla ik het gewoon ergens open en lees een stuk en denk dan, zouden ze dat speciaal voor mij hebben geschreven?

Groeten, Bas Martinot
_____________________________________________________________________________________________________________
Mijn reactie op het volgen van de Leergang Authentiek Leiderschap

Het is mij duidelijk geworden dat het nodig is om op een dieper niveau naar mezelf te kijken. Daardoor zie ik nu meer verbanden in de dingen die op mijn pad zijn gekomen en komen en de manier waarop ik er mee om ga. Ik heb nu de tools om dichter bij mezelf te blijven. Met deze basis en de nodige oefening ben ik aan het groeien naar mijn authentieke ik.

Corina van Unen
___________________________________________________________________________________________________________


Voor dat ik aan de leergang begon zat ik in een periode waar ik mezelf niet was, onzeker waar mijn mogelijkheden lagen en terughoudend in contacten en communicatie waren een aantal zaken waar ik, laten we zeggen, het moeilijk mee had.

Gaande de leergang heb ik gemerkt dat dit weer terug is gekomen en zeker gemerkt dat alle behandelde thema’s van de leergang daar aan geholpen hebben om de puzzel weer compleet te maken. Het heeft mij geleerd om weer te durven zijn wie ik was. Daardoor ben ik sterker geworden in handelen en doen, durf me weer te profileren en weet wat voor mij is en wat voor een ander.

Ook na afrondingen (als die er is) maak ik nog steeds gebruik van bepaalde thema’s uit de leergang in mijn werk of privé.

Met vriendelijke groet,
Klaas Noteboom
__________________________________________________________________________________________________________
Voor mij waren beide cursussen/leergangen bijzonder leerzaam op zoveel verschillende niveaus. Ik ben er echt anders door in het leven gaan staan. De eerste stap was het ontstaan van "bewustzijn". Wanneer je bewust naar zaken kijkt en bewust dingen voelt, vallen veel dingen op zijn plek. Je krijgt inzicht in waarom je bent zoals je bent en waarom je dingen doet zoals je ze doet. Met dit inzicht lukt het dan ook om gedrag waar je onvrede over hebt, te veranderen. Dit kwam vooral tot stand door Teruggroei naar de oorsprong.
Een aantal jaar later heb ik de leergang Authentiek Leiderschap gevolgd. Tijdens deze leergang ben ik ervan doordrongen geraakt dat ik vaak geef, maar niet neem. Zonder schuldgevoel iets nemen (of je nu gegeven hebt of niet) is iets wat mag en ook kan. Met dit inzicht heb ik op mijn werk een situatie kunnen creëren waarbij ik mijn talent en kracht volledig kan inzetten. En dit voelt heel goed.
Het tweede inzicht wat prominent is achtergebleven is dat alles, maar dan ook alles, en iedereen met elkaar verbonden is. Ik kan dit verder niet zo goed onder woorden brengen, maar het is een inzicht waar een heel krachtig gevoel bij zit, waardoor ik nog bewuster wordt van wie ik ben en wat ik kan bereiken. Het krachtige gevoel zit 'm in de verbondenheid denk ik.... Ook de verbondenheid met bijvoorbeeld mensen of situaties waar je allergisch op reageert...

Al met al zijn beide cursussen een absolute aanrader wanneer je bewuster in het leven wilt staan, of wanneer je je afvraagt wie je nou werkelijk bent en wat jouw kracht (oorsprong) is en wat je daarmee zou willen of kunnen doen.

Bonnie van de Schraaf
________________________________________________________________________________________________________________